परीक्षा रद्द झाल्या तर मराठी निबंध | pariksha radda zalya tar essay in marathi

परीक्षा रद्द झाल्या तर मराठी निबंध | pariksha radda zalya tar essay in marathi


नमस्कार मित्र-मैत्रिणींनो आज आपण परीक्षा रद्द झाल्या तर  मराठी निबंध बघणार आहोत.  

“संपली सारी शिक्षा, कारण, रद्द झाली परीक्षा फक्त आनंदाचीच प्रतीक्षा

जगी कोण सुखी आंम्हापेक्षा?" 

या आपल्या नव्या कवितेच्या ओळी शेजारचा बंडू मोठ-मोठ्याने मित्रांना म्हणून दाखवीत होता. मी नुकताच शाळा व खाजगी शिकवणी आटोपून घरी आलो होतो.तो बंडू काय म्हणतोय म्हणून मी कान टवकारले...... काय? परीक्षा रद्द झाल्या.... या विषयावर बंडूने कविता लिहिली की खरंच परीक्षा रद्द झाल्या? खरंच काय बहार येईल जर परीक्षा रद्द झाल्या तर......! 


मनोभावे मी देवाची प्रार्थना केली की, 'परीक्षा रद्द कर'. अहो बालपणातले हसण्या - नाचण्याचे दिवस पुस्तकात तोंड खुपसून घालवायचे का? दिवसभर हुंदडण्यात , खेळण्यात किती आनंद म्हणून सांगु! पण चिमुकली पावले शाळेकडे वळली रे वळली की पाठोपाठ परीक्षेचे भूत मानगुटीवर येऊन बसलेच समजा! 


अवघ्या तीन-चार वर्षे वयाच्या मुलांनाही परीक्षा आहेच.वाढत्या वयाबरोबर हे परीक्षेचे भूत प्रचंड होत जाते. तोंडी परीक्षा, लेखी परीक्षा, चाचणी परीक्षा, सत्र परीक्षा, स्पर्धा . परीक्षा ...... बापरे! मग आपोआप बंधने सुरू..... टि.व्ही.पाहु नकोस , जास्त वेळ खेळू नकोस, आजारी पडशील आईस्क्रीम खाऊ नकोस परीक्षा जवळ आली आहे. क्रिकेट बंद, सिनेमा बंद.... इ.


सुरूवातीला मनात विचार आला, आपण सर्व विद्यार्थी खूप खुश! परीक्षाच नाही आता फक्त मज्जाच मज्जा.घरात गेलो परीक्षा रद्द झाल्याची बातमी खरी होती. आई-बाबांचा आंनदही गगनात मावेनासा झाला होता. कारण मुलांची परीक्षा म्हणजे पालकांची सत्वपरीक्षाच नव्हती का? 


मुले तर सर्वच 'आनंदी आनंद गडे..... जिकडे तिकडे चोहीकडे.... च्या तालात बेभान नाचू लागली. तो गृहपाठ, ते पाठांतर, ती गणिते , ते निबंध ....सारे पाश आता सुटलेले . मन कसे मुक्त पाखरासारखे....... गुरूजींच्या छड्या नाही, आईचे लाटणे नाही. 



परीक्षाच नाही तर गुणांची चिंता नाही. शिक्षक व पालकांचे ताशेरे नाहीत, शिकवण्या नाहीत, परीक्षा केंद्रे नाहीत, तिथला गोंधळ  नाही, पेपरफुटी नाही, वशिला नाही, भ्रष्टाचार नाही.एकंदरीत ‘परीक्षा बंद' चे बरेच फायदे आम्हां विद्यार्थ्यांच्या डोळ्यासमोर फेर धरून नाचू लागले.


कधि ना भूगोल एवढेच समजले की आहे पृथ्वी गोल..... ती इंग्रजी भाषा कसली, ती डोक्यावरूनच गेली.. माथी जाऊन बसली, 'सॉरी' मात्र शिकवून गेली. आनंदाच्या भरात बराच वेळ गेला. थोड्या वेळाने नाण्याची दुसरी बाजू माझ्यासमोर नाचू लागली. 


पहिली बाजू सांगत होती की परीक्षा नाही तर स्पर्धा नाही , पास-नापास शिक्के नाहीत, भेदभाव नाही, कॉपी नाही, निकालाचा गोंधळ नाही, भ्रष्टाचार नाही , नापास तरुण-तरुणींच्या आत्महत्या नाहीत , बालपणाच्या स्वच्छंदावर गदा नाही.


तर नाण्याची दुसरी बाजू सांगत होती की, आयुष्य ही चैन नसून ते एक कर्तव्य आहे.चढाओढ नाही तर प्रगती नाही.परीक्षा नाही तर योग्यतेचे मूल्यमापनच नाही.वाचन व लिखाण नाही. पुस्तकासारखां सच्चा मित्र दुरावेल. विद्यार्जन हे ज्याचे कर्तव्य तो विद्यार्थीच विलासी होईल. रिकामा वेळ कुसंगती किंवा व्यसने याकडे ओढून नेईल. हुशार विद्यार्थी नाराज होतील.अभ्यासाची आवड नसणारे मात्र सिनेमा, फॅशन यांच्या आहारी जाऊन संस्कृती विसरून विकृतीकडे वाटचाल करतील.

मनाला मुंग्या आल्या. घशास कोरड पडली. बापरे , फायदे ठीक पण नुकसान केवढे! 'सत्यम् शिवम् सुंदरम् ' चा खरा अर्थच गायब होईल. परीक्षा रद्द झाल्या तर जीवनाची रद्दी व्हायला वेळ लागणार नाही असे माझे मन ओरडू लागले.मी डोळे मिटून प्रभूला आळविण्यास सुरूवात केली- “प्रभू परीक्षा रद्द हा ठरावच रद्द कर!''

मित्रांनो तुम्‍हाला हा निबंध कसा वाटला हे  तुम्‍ही कमेंट करून सांगु शकता . धन्‍यवाद

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत